Портал славістики


[root][corphub]

Kirchenslawische Drucke (SBB-PK)

Die Datenbank der kirchenslawischen Drucke der SBB-PK bietet eine Übersicht über die Drucke und die ca. 2400 mit Transkribus erschlossenen und geprüften Seiten in "Ground Truth"-Qualität. Die Volltextsuche im Textkorpus der GT-Daten kann über dieses Widget durchgeführt werden.

ID1040335713
Titel

[Velikij minei čet’i, (5) Oktjabrʹ, dni 4-18] Velikija minei četii, 5, Oktjabrʹ : dni 4-18

JahrSanktpeterburg - Archeografičeskaja Kommissija - 1874 - IV Seiten, Spalten 793-1534
SchlagwörterVMČ Oktjabrʹ dni 4-18
Kat-URLhttps://stabikat.de/DB=1/XMLPRS=N/PPN?PPN=1040335713
URLhttp://resolver.staatsbibliothek-berlin.de/SBB0002514600060000
PURLCitation link
Page-Nr. 15 Page-Content | Status: GT
797 СВЯТАГО МУЧЕНИКА ФЕОТЕКНА. 798
бо пострадати, а въ вѣкы в’ вѣчнѣй жизни пребывати. Посем̾же очютив̾ся отъ сна раз̾мышляаше, ꙗко пер̾вое ꙗденіе гор̾кое образуетъ терпѣніе свѣта сего, послѣд¬ нее же слад̾кое наслаженіе вѣчныя жизни. Потом̾же держав̾ше 4 мѣсяци пустиша и, и нача ристати по улицамъ, похабом̾ ся творя, да во дне творяшеся аки урод̾, а в нощи без̾ престани молитву творяше и тако вселися во нь благодать отъ Го¬ спода Бога и Спаса нашего, емуже... ¹). См, выше, столб. 87—88 ²). [350 а.] В ТОЙ ЖЕ ДЕНЬ мученіе свя¬ таго мученика Фотекна, мучена быв̾ша въ Ан̾тиохіи преже 4 дней октября ³). Максиміянъ самодер̾жець повелѣ всѣхъ не хотящихъ пожрети богомъ, оставльшемъ санъ и честь, отъити бошию ⁴). Многом̾ же убо повергъшимъ поꙗсы, узрѣ же Максимь¬ ꙗнъ Феотекна со многою радостію отрѣ¬ зав̾шаго поꙗсъ свой и на земли по¬ вергъша, к немуже рече: Феотекне! почто повер̾же свой санъ? Раз̾гнѣвався повелѣ совлещи ризы его и облещи въ срачицю жен̾скую на ругъ зрящимъ. И рече Ма¬ ксиміань; цар̾ство мое крѣп̾ко есть и все елико велю бываетъ и творить; сила вла¬ дыки нашего Дия велика бо есть и все можетъ, еꙗже и трепещетъ вся земля и все всюду бозѣ прозрять, но и велику и чюдну власть имуть о вѣрующихъ в ня. Что убо глаголеши, Фотекне? Феотекнъ рече: кія богы чтеши, не вѣмъ. Макси¬ міанъ рече: тако ми Дия ⁵) единого бога! аще хощеши познати моа богы, то жер̾ца тя сътворю надо всѣми, еже есть в по¬ 350 б.] латѣ моей и въ || царствіи моемъ, поста¬ вивъ всего мира и требища подъ твоею властию сътворю; аще ли не хощещи, то предамъ тя въ прядѣйство женамъ лана¬ ріи въ срамоту. Не послушавъ царя, пре¬ данъ бысть въ прядѣйство. И многомъ же днемъ мимошед̾шимъ, роптааху вси граждане Ан̾тиохіистѣи его дѣл̾ма, и при¬ звавъ его царь Максиміанъ, рече ему: почто не хощеши, Феотекне, моего пове¬ лѣніа послушати? Феотекнъ рече: Макси¬ міяне, виждю зракъ твой измѣненъ и очи твои не зрящи, все же тѣло свое раз̾сла¬ блено имаши, ꙗкоже оловяно чистаго олова, стоиши мертвъ, связанъ имаши ꙗзыкъ и гнѣваешися, слѣпъ сы и глухъ. Макси¬ міан̾ же царь со гнѣвомъ рече: что суть словеса, ꙗже глаголаше, бѣсъ ли имаши? Феотекнъ рече: азъ бѣса не имамъ, но зна¬ меніе Христа моего въ умѣ моемъ и въ мысли моей присно; но ты мертвы богы чтеши. Максиміанъ рече: поищю рода ва¬ шего и по малу погублю. Феотекнъ рече: множества лишенаго ищеши, въ прядѣй¬ ствѣ женьстѣмъ есть. || Максиміанъ рече, [350 в.] повелѣ пакы к̾ тѣм̾же женамъ вести. Въз̾мутив̾ же ся весь народъ глаголюще на царя. Повелѣ же Максиміанъ пріити ему і ꙗко ⁶) претя въпраша его: почто о нашей работѣ небрежеши со христіаны? Феотекнъ рече: занеже бози твои ничтоже могуть, убози бо суть и слаби и никомуже отвѣта не дають, ꙗкоже ⁷) стѣнь стоꙗтъ, медяни и камени и древяни, не могуще, не имуще в себѣ ни разума, ни мудро¬ сти. Максимьꙗнъ рече царь: послушай, еже ти глаголю, и весь миръ подъ тя дамъ и вел̾ми тя одарю и будеши любимъ цар¬ ствіемъ моимъ; аще ли не послушаеши мене, то попекуся тебе ⁸) дѣл̾ма чесому быти. Феотекнъ рече: да убо огнемъ ли ми претиши, небоюся тебе, еже хощеши, твори. Максиміанъ рече: огню ли хощеши, но готови нынѣ надеждю. Феотекнъ рече; кто не хощешь сож̾женъ быти по бес¬ мертьнѣ Бозѣ и видѣти царствіе небесное? Кая бо есть печаль твоя, ꙗже о мнѣ? Ма¬
¹) Въ С. кончается «ему же слава»; въ У. дописаны слова: «ему же слава со Отцемъ и со пре¬ святымъ Духомъ, и ныне и присно и в̾ вѣки вѣкомъ». — ²) Этотъ отрывокъ занесенъ подъ 4 октября перифразически. — ³) Въ У. прибавлено «Господи благослови». — ⁴) Въ У. «бошію». — ⁵) Въ У. «Діа». — ⁶) Въ У. «і ако». — ⁷) Въ У. и С «ꙗкоже бо». — ⁸) Въ У. нѣтъ «тебе».